Saturday, March 6, 2010
Friday, March 5, 2010
ျမတ္ႏိုးသူရဲ႔ဆႏၵ
မင္းနဲ႔ေတြ႔မွ မီးေတာင္တစ္လံုးလို
ေပါက္ကြဲခဲ႔ရပါၿပီ . . .
ၫိႈ႔ယူတတ္တဲ႔
မင္းမ်က္၀န္းတစ္စံုကို
သိလွ်က္နဲ႔ ေရွာင္ဖို႔ မႀကိဳးစားမိတာ
မင္းကိုခ်စ္ေနမိလို႔ပါ . . .
အခ်စ္ဆိုတာ အဆန္းသားေနာ္
မ်က္ႏွာမ်ားတယ္ လွည္႔စားတတ္တယ္ ဆိုတဲ႔
မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို
ရူးသြပ္စြာ စြဲလန္းမိေနတဲ႔
ငါ႔ႏွလံုးသားကို ငါကိုယ္တိုင္
အံ့ၾသမိပါတယ္ . . .
တစ္ခ်ိန္က
မာနႀကီးတတ္ ရက္စက္တတ္တဲ႔
ငါ႔ႏွလံုးသားဟာ အခု
မင္းေရွ႔မွာ ဒူးေထာက္ေနရၿပီ
မိန္းကေလးရယ္ . . .
ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္း မ်ားစြာနဲ႔
ခ်စ္ေနရသူ တစ္ေယာက္ရဲ႔
ႏွလံုးသားကို
မာယာတစ္စက္နဲ႔ အဆိပ္မခတ္လိုက္ပါနဲ႔ . . .
မျဖစ္ႏိုင္မွန္း သိလွ်က္နဲ႔
ရူးရူးမိုက္မိုက္ တမ္းတေနမိမွန္း
ငါ႔ကိုငါ သိပါတယ္ . . .
အခ်စ္နဲ႔ အသက္ဆက္ေနရသူမို႔
ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြနဲ႔ အတူ
ငါ႔ရဲ႔အခ်စ္ကမၻာ ေလးကို
ရွင္သန္ခြင္႔ေပးပါ . . .
ငါ႔ရဲ႔နွလံုးသား တံတားေလးေပၚမွာ
မင္းရဲ႔ ၾကင္နာမႈေတြကို
ေႏြးေထြးစြာ ေထြးပိုက္ပါရေစ . . .
တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး
အသဲခ်င္း ဖလွယ္လို႔
ခ်စ္စကားလွလွေလးေတြ ဒို႔အတြက္
ေရြးခ်ယ္ေပးႏိုင္ပါေစ . . .
နင္မရွိရင္ . . .
ေကာင္မေလးေရ . . .
နင္ဟာ ငါ႔ရဲ႔
အထူးထုတ္ စာအုပ္ေလးေပါ႔ . . .
နင္မရွိရင္
ငါလုပ္သမွ် အရာရာဟာ မွားယြင္းေနလိမ္႔မယ္ . . .
ေကာင္မေလးေရ . . .
နင္ဟာငါ႔ရဲ႔
မိုက္ခရို ေကာ္ပီေလးေပါ႔ . . .
နင္မရွိရင္
ငါက်ရႈံး ရလိမ္႔မယ္ . . .
ေကာင္မေလးေရ . . .
နင္ဟာ ငါ႔ရဲ႔
အရုိက္ၾကမ္းတဲ႔ ဆရာမေလးေပါ႔ . . .
နင္ စိတ္ဆိုးမွာ မုန္းမွာ
ငါ အရမ္း ေၾကာက္တယ္ . . .
ေမွ်ာ္လင္႔ခြင္႔ . .
အရုိင္းပန္းေလးရယ္ . . .
ေမတၲာတရားေတြနဲ႔ သစၥာထားခ်စ္တယ္ဆိုတာ
မင္းနဲ႔ေ၀းမွ ပိုလြမ္းမိတဲ႔
ငါ႔ႏွလံုးသားရဲ႔ ဆႏၵအမွန္ပါ
မင္းရဲ႔ မဟူရာမ်က္လံုးေလးနဲ႔
သူဇာကညာ အၿပံဳးေလးေတြဟာ
ဒို႔ဘ၀ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ ေတြရဲ႔
ရွင္သန္မႈ ေလးေတြပါကြယ္ . . .
လိႈင္းထန္တဲ႔ ေသာင္စပ္မွာ
ပ်ိဳျမစ္ႏုနယ္ အရာမထင္ေသးတဲ႔
ငါ႔ႏွလံုးသားကို အေတာက္ပဆံုး
ေမွ်ာ္လင္႔အိမ္မက္ အတြက္
ရွင္သန္ခြင္႔ ေပးပါလားကြယ္ . . .
ရင္တြင္းကဗ်ာ
တစ္ေယာက္တည္း ေနေပမယ့္တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ဘူး
ရင္ထဲမွာတာေနတဲ့
ေနေရာင္ကမလွဘူး
သူ႔မ်က္ဝန္းေတြ
ဝင္လာကတည္းက
ကိုယ့္အိမ္မတ္က
ညနဲ႔မဆံ့ေတာ့ဘူး
သူ႔အၿပံဳးရဲ႕ဘာသာစကားကို
သူကိုယ္တိုင္းပဲလွ်ိဳ႕ဝွက္ထားတယ္
ကိုယ္ကလည္း
စကားလံုးေတြနဲ႔
တိုးတုိးတိတ္တိတ္
ရင္ခုန္ေနရတာကလြဲလုိ႔
ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲကြာ
ၾကယ္ေတြခတဲ့ည
★ လြယ္အိပ္တင္ေနၾက ပုခံုးထက္
ေအေကလြယ္တတ္ခဲ့တာ..။
★ လကၤာရြတ္ဖတ္ ႏႈတ္ထြက္ေတြလဲ
ခ်ိန္မွတ္ ဘယ္ညာ ဘယ္ညာ...။
★ ကဲ
ဖူးဖူးရြရြ ႏွလံုးသားေတြကေရာ
သည္ကာလရဲ႕ ညေရာက္တိုင္း
ကတၱရာလမ္းေပၚက
ပိုင္ရွင္မဲ့ ဖိနပ္ေဟာင္းေတြနဲ႔
အျဖဴအစိမ္းေတြကိုပဲ..
ထပ္တလဲလဲ ျမင္ေယာင္ေနမိတာ။
★ ဒါေတြဟာ
လင္းယုန္ႀကီးေျပာခဲ့သလို
ေခတ္ႀကီးကတင္ေပးလိုက္တဲ့
တာ၀န္ေတြေပါ့။
★ ရဲရဲသာထမ္း
ေနာက္မဆုတ္ၾကစမ္းနဲ႔
ငါတို႔ေနာက္မွာ....
ငါတို႔ေရွ႕မွာ....
ၾကယ္ခတဲ့ညေတြ အေသအခ်ာရွိေနတယ္။ ။
ၾကယ္တစ္ပြင့္နွင့္တူေသာခ်စ္သ
ညအခ်ိန္ ေကာင္းကင္ယံအား အလြန္နွစ္သက္သည္။
ကြ်န္ေတာ္သည္ ၾကယ္ကိုခ်စ္၏
ထို ့အတူ ခ်စ္သူကိုလည္း ခ်စ္၏
ထို ့ေၾကာင့္ ခ်စ္သူသည္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့
ၾကယ္တစ္စင္းျဖစ္သည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ၾကယ္သည္
ကႏၱာရတြင္ လမ္းေပ်ာက္သူအတြက္
အေမွာင္တြင္လင္းေသာ ေျမပံုျဖစ္၏
ခ်စ္သူသည္လည္း ေၾကကြဲဖြယ္ဒဏ္ရာမ်ားနွင့္
အေမွာင္ လမ္းမွားေလွ်ာက္မိေနခ်ိန္တြင္
အလင္းသို ့လမ္းျပေခၚေဆာင္ေပးခဲ့သည္။
ဒီအတြက္ ခ်စ္သူအား ေက်းဇူးတင္မိ၏
ထို ့ျပင္ သက္ထက္မက ပိုပင္ခ်စ္မိသည္။
ဒါေၾကာင့္
ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာေပါ့။
ခ်စ္သူကၾကယ္တစ္စင္းပါလို ့။
တင္စားမႈတိုင္းသည္သူ ့အေၾကာင္းနွင့္သူ ရွိၾကသည္။
ထို ့အတူ ခ်စ္သူကိုလည္း ခ်စ္၏
ထို ့ေၾကာင့္ ခ်စ္သူသည္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့
ၾကယ္တစ္စင္းျဖစ္သည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ၾကယ္သည္
ကႏၱာရတြင္ လမ္းေပ်ာက္သူအတြက္
အေမွာင္တြင္လင္းေသာ ေျမပံုျဖစ္၏
ခ်စ္သူသည္လည္း ေၾကကြဲဖြယ္ဒဏ္ရာမ်ားနွင့္
အေမွာင္ လမ္းမွားေလွ်ာက္မိေနခ်ိန္တြင္
အလင္းသို ့လမ္းျပေခၚေဆာင္ေပးခဲ့သည္။
ဒီအတြက္ ခ်စ္သူအား ေက်းဇူးတင္မိ၏
ထို ့ျပင္ သက္ထက္မက ပိုပင္ခ်စ္မိသည္။
ဒါေၾကာင့္
ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာေပါ့။
ခ်စ္သူကၾကယ္တစ္စင္းပါလို ့။
တင္စားမႈတိုင္းသည္သူ ့အေၾကာင္းနွင့္သူ ရွိၾကသည္။
စိမ္းလန္းေသာသစၥာအိမ္ႀကီး
" အပင္မွာ....သခင္လွရင္
ေက်နပ္ပါျပီ".....
ပင္ယံမွာ....သခင္စံဖို႔
ရင္နံရံရဲ႕ ဟိုဖက္ျခမ္းမွာ
လြမ္းေနပါ႔မယ္"....
ေက်နပ္ပါျပီ".....
ပင္ယံမွာ....သခင္စံဖို႔
ရင္နံရံရဲ႕ ဟိုဖက္ျခမ္းမွာ
လြမ္းေနပါ႔မယ္"....
Thursday, March 4, 2010
ယံုၾကည္ေနပါ
ငါရင္ထဲအခ်စ္ေတြလည္း မင္းအတြက္တို႔ျဖစ္ေနခဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းတိဳ႔ပ်က္စီးကာ အရာရာဆိတ္သုဥ္းသြားၿပီးပဲ
ကမာၻေတြျခားလို႔ေဝးေနလည္း ငါေလသတိရလြမ္းေနဆဲ
ဟုိအရင္အတိတ္တို႔ျပန္မရႏိုင္ ေျဖသိပ့္ရင္းနဲ႔တစ္ေယာက္တည္းလြမ္းေနဆဲ
သိပ္ခ်စ္ခဲ့လည္းေဝးၿပီ ယံၾကည္ေနပါၾကင္နာသူေရ
အရင္လိုေန႔ရက္အခ်ိန္တိုင္းမွာ သိပ္ခ်စ္ခဲ့လို႔မႏိုင္တာနင္တစ္ေယာက္တည္းပါ
ျဖဴစင္ေနတာ ၾကင္နာသူေရ
ကိုယ္တုိင္းမင္းအနားရွိတိုင္းမွာ ေပးဆပ္ရင္းနဲ႔လြမ္းေနတာကိုယ္တစ္ေယာက္လည္းပါ
မင္းေလးကိုယ့္ဟာကိုယ့္အတြက္အလင္းေရာင္ေလး
Tuesday, March 2, 2010
Monday, March 1, 2010
ရင္ထဲကမမ
ေတြးမွတ္မထင္
ေတြ ့ဆံုခဲ့ရ
မအေပၚတြင္
ထိန္းခ်ဳပ္သည့္ႀကား
ရုန္းထြက္မရ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ
သံေယာဇဥ္ႀကိဳး
ခိုင္မာတြယ္ျငိ
ခ်ည္ေႏွာင္မိျပန္သည္......။
Hello..........
ေန့တိုင္းေန့တိုင္း ၈ နာရီဆို...ႏွုိးစက္ေလးတိုင္းႏွုိးေနႀကေလ...
ညတိုင္း ညတိုင္း ၁၂ ထိုးတိုင္း .
Gtalk ေလး က လြမ္းေနႀကေလ.....
On line တက္တိုင္း ျမင္ခ်င္မိတာ
မင္းရဲ့ Nick ေလး
မျမင္ရရင္ စိတ္ထဲႏြမ္းလ်
မိွုင္ေတြမိကာ....
မင္းရဲ့ Nick ေလး တက္ကာလာမွ
ျမဴးထူးေပ်ာ္ရႊင္ ေက်နပ္မိ၏
ကားရုံေလးနဲ့ တုန္လွုပ္ေနမိ
မင္းရဲ့ သံေလး ႀကားခ်င္ေနမိ
အျမဲမဟုတ္ေတာင္မွ.....
On line ေလးကို............
ခ်စ္အိမ္မက္....
အခ်စ္စစ္ျဖစ္ခဲ့ႀကလည္း
တံတိုင္းေတြျခားထားႏွင့္ခဲ့
ဂွူံးနိမ့္မယ္လို့ႀကိဳသိထားလည္း
ေသြးပ်က္မတတ္ခ်စ္ခဲ့မိတရ္....
ရင္ထဲမွာေတာ့....
ေပါက္ကြဲေနတဲ့မွန္စတစ
စူးနစ္ေနသလို တဆစ္ဆစ္နာက်င္ေနတရ္
မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ အသိနဲ့
မွတ္ဥာဏ္ကို Focus ခ်ိန္
တျဖည္းျဖည္းႀကည္လင္ျပတ္သားသည္အထိ...
တကယ္ေတာ့လည္း....မင္းနဲ့ငါက
ဘယ္လိုမွ ေပါင္းစပ္ခြင့္မရွိတဲ့
မ်ဥ္းျပိဳင္ေလး ႏွစ္ေႀကာင္းေပါ့ ....။။
ခ်စ္အရိပ္ေလး...........
ညေလးေတြမွာအနားေလးမွာရွိေနသလိုတီးတိုးေဖာ္တိုင္ပင္ဘက္အျမဲလိုရွိေနတတ္တာခ်စ္တဲ့အရိပ္ေလးပါဘဲ...၀မ္းနည္းေႀက
ကြဲရင္...ေဖ်ာင္းဖ်ႏွစ္သိမ့္တတ္သလိုေပ်ာ္ရႊင္မွူမ်ားကိုမွ်ေသခံစားတဲ့အရိပ္ေလးပါဘဲ.အရိပ္ေလးရယ္...တစုံတခုကိုခံစားမိတိုင္း
သတိရတမ္းတမိတာမင္းေလးပါဘဲ...မင္းေလးရဲ့ထူးထူးျခားျခားရယ္သံျမဴးျမဴးေလးေလးကကိုယ့္ႏွလုံးသားေလးကိုေပ်ာ္ရႊင္ေစ
တယ္။မင္းေလးနဲ့ျငင္းခံုခဲ့ဖူးတာ...အခ်စ္“ ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရအေႀကာင္းပါဘဲ။“အခ်စ္ဆိုတာနဲ့မရင္းႏွီးေသးဘူးတဲ့မင္းအတြက္...
တခါတရံမွာ အခ်စ္ဆိုတာသူဟာသူတည္ရွိေနတဲ့အရာကိုလူေတြရဲ့အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာယူဆခ်က္ေလးေတြကိုခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာျပလိုက္တာ
မင္းေလးဖတ္ဖူးတဲ့စာအုပ္ေတြကအတိုင္းေပါ့။တခါတရံ..ကေလးေလးလိုေနခ်င္တယ္။တခါတရံ...ဆရာႀကီးေလသံေလးနဲ့ ဘယ္
အရာကဘာျဖစ္တယ္ဆိုတာမ်ဳိးေသခ်ာရွင္းျပျပန္ေရာ....။မင္းေလးရဲ့ထူးျခားမွူက...ရယ္သံျမဴးျမဴးေလးရယ္ ျဖဴစင္တဲ့စိတ္ေလး
ရယ္ နားလည္စာနာတတ္မွူရယ္.......အဲဒါေလးေတြကို....သေဘာက်တာ...။။။
“အခ်စ္ ဆိုတာ...ကိုယ္သိတာ...ခ်စ္သူဆိုတာအလြန္က်ယ္ျပန္တယ္။ခ်စ္သူအမ်ဳိးအစားမ်ားစြာရွိတယ္...ခံစားမွူအသိအျမင္
အေတြးက်ယ္သေလာက္ခ်စ္သူအမ်ဳိးအစားက်ယ္တယ္။ခ်စ္သူအမ်ဳိးအစားမ်ားစြာထဲမွကိုယ္အေလးစားဆံုးတန္ဖိုးထားဆံုး
တန္ဖိုးထားဆံုးခ်စ္သူအမ်ဳိးစားကသူရဲ့ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာကိုကိုယ္ကလိုလားတယ္...သူ့ရဲ့ေကာင္းက်ဳိးကိုကိုယ္ကေဆာင္ရြက္
ေပးခ်င္တယ္။ကိုယ့္ေႀကာင့္ဆိုးက်ဳိးမျဖစ္ထြန္းေအာင္ကိုယ္ကေစာင့္ထိန္းေပးတယ္သူေပ်ာ္လွ်င္အတူလိုက္ေပ်ာ္ေပးခ်င္သည္။
သူ၀မ္းနည္းလွ်င္လိုက္၀မ္းနည္းေပးသည္။လူသားခ်င္းအျပန္အလွန္အသက္၀င္ေနတဲ့ခ်စ္သူအမ်ဳိးအစားကိုႏွစ္သက္တာ.....
အရိပ္ေလးရဲ့.........
ဒါေတြကို ႏွစ္သက္ျမတ္ႏုိးတဲ့ကိုယ္အဖို့ကေတာ့...မင္းဘက္ကရင္ဖြင့္ႀကိဳေနလည္း၀င္ခြင့္မရွိသူကကိုယ္ပါ။မင္းေလးေပးတဲ့
အိမ္မက္ဆို....မက္ဖို့အသင့္ရွိေပမဲ့ မက္ခြင့္မရွိသူပါ။အေ၀းဆံုးမွ.....အေ၀းဆံုးသို့ ေ၀းေနႀကတယ္ေလ....(အေနအထားအား
လံုးေပါ့) သစ္ရြက္ေႀကြတာေတာင္လြမ္းတတ္သူမို့...ခ်စ္မိသူဆိုတာ..အျမဲစစ္ရွူံးတဲ့သူလိုပါဘဲ....နမ္းခြင့္မရေပမဲ့...လြမ္းခြင့္ရ
ခ်င္ေသးတယ္။ျဒပ္ႏွလုံးသားရဲ့နံရံသာဆို....ကိုယ္ျဖိဳခ်င္ပါတယ္.....ယံုခ်င္မွယံုပါ....ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..မင္းေလးကို..........
“ခ်စ္တရ္“.....................
နတ္သမီးအတြက္ကဗ်ာ
မိုင္ေတြမိုင္ေတြ
ငါတို႕ၾကားမွာ
မိုင္ေတြေ၀းၾကေပါ့ ခေလးေရ..။
ထိမ္းထိမ္းသိမ္းသိမ္းေလး
ငါ့မွာေၾကကြဲေနရ
သိုသိုသိပ္သိပ္ေလး
ငါ့မွာနာက်င္ေနရ
တို႕ ေတြ ျခားနားခဲ့ၾကတယ္။
အခ်စ္ဆိုတာလိုက္ရင္ေျပးတယ္
အခ်စ္ဆိုတာေျပးရင္လိုက္တယ္
ငါ့့္ကိုခ်စ္လို႕မ်ား ထြက္ေျပးေနေရာ့။
လြမ္းေနတာေတြ ခ်ေရးလိုက္ဖို႕
ဒီကဗ်ာကို စတင္ခဲ့တယ္။
မင္းမဖတ္ေပမယ့္
ဒါကို ငါစပ္တယ္။
ေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္းေတြသာ
မီးကၽြမ္းလု
လည္ပင္းထိ၀ါးမ်ိဳထားတဲ႔အလြမ္းနဲ႕
အအိပ္ပ်က္ ကၽြံက်ေနတဲဲ့မ်က္တြင္းတစ္စံုနဲ႕
ေရာက္မလာတဲ့ရထားကို
ရပ္ေစာင့္မိတဲ့ သူ႐ႈးတစ္ေယက္လို
နာရီေတြကိုအတိုင္းသား ေငးေမာၾကည့္ေနရ။
ေဟာ့ဒီ့သတင္းေခတ္ႀကီးထဲ
ငါတို႕ေ၀းေနၾကတာအံ႔ၾသစရာ။
တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာမွ ကမၻာႀကီးကလာျခားနား
အရပ္႐ွစ္မ်က္ႏွာ
ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္ေတြၾကား
အလြမ္းကို ဆိုျမည္တမ္းတလိုက္ဖို႕
ဖုန္းနံပါတ္ကေလး တစ္ခုတစ္ေလ
ဘာလို႕ မ႐ွိခဲ့တာလဲ။ ။
ပင္လယ္ေဟာင္းရဲ႕ေနာက္ဆံုးလြမ္းခ်င္း
( ၁ ) . . .
တစ္ခါ တစ္ခါ
ေလနီႀကမ္းေတြက
အညာကို လြမ္းစရာေပ . . .
ရွားေစာင္းျပႆဒ္
ထန္းပင္ေတြ မတ္တပ္နဲ႔
ဗီတာမင္ ျပတ္ေနတဲ့
ရြာေတြဟာ ခုခ်ိန္ဆို
တိမ္ညိဳေတြကို ေမွ်ာ္ေနရာေပါ့ ။
" မိုးရြာရင္ေနာ္ဗ်ာ
ပ်ိဳးေတြကိုလဲ က်ဲႀကျပန္ေသးတာ "
အဲဒီသီခ်င္းထဲ
ေရႊမိုးညိဳ စိုေစခ်င္ျပီး ။
ေန၀င္ရုိးရီ ၀င္ရိုးသံ တစ္အီအီနဲ႔
ရြာဆီျပန္လာတဲ့ လွည္းသံ
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို လာမွန္တဲ့ ပန္ခ်ီကားေပါ့ . . . . ။
တစ္ခ်ိန္က အဲဒီလို
ေက်းလက္ကို ဖြဲဆိုသူေလ
ေက်းလက္ေရ . . .
ငါ့ကို ဘယ္လိုမ်ားဖြဲဆိုေလမလဲ . . . ။
ဒဏ္ရာေတြသာမ်ားျပီး
ျမွားခ်က္ေတြ မတားဆီးနိုင္သူလို႔
ဆိုခ်င္ဆိုပါေလ . . . . ။
မက်ည္းရိပ္ ညိဳညိဳမွာ
ဧရာ၀တီကို ေခၽြးသိပ္ဖို႔
ႏွစ္မခ်ိဳ႕ေသးတဲ့ အိမ္မက္ေတြနဲ႔
အညာလြမ္းခ်င္း တစ္စ
သီခဲ့ရေပါ့ . . . . . ။
( ၂ ) . . .
ေလနီႀကမ္းေရ . . .
လြမ္းမဲ့ လြမ္းေတာ့လည္း
ေခတ္တစ္ေခတ္လံုး တမ္းတမဆံုးသူ
ရာဇ၀င္ကို ထမ္းျပီး
ေ၀ဒနညေတြ ေလာင္ကၽြမ္းခဲ့သူ
ယံုၾကည္ခ်က္ တြင္းနက္ၾကီးထဲမွာ
ဘ၀ကို စီး၀င္ခဲ့သူ
အိမ္မက္ကို ဖြင့္ျပီး
အမာရြတ္ေတြ ရြတ္လြင့္ဖို႔
ထီးဟန္ နန္းဟန္နဲ႔
အႀကီးျမန္တဲ့ ျမိဳ႕ကို ျပန္ရမယ္ေပါ့ . . . ။
ကမ္းကေန ခြါခဲ့တဲ့ ခရီးတစ္ခုပါ
ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခု ႀကာခဲ့
( ဒါ့ထက္ ႀကာခ်င္လဲ ႀကာမယ္ )
ဘ၀တေကြ႕လို႔ ဆိုေပမဲ့
ခဏ ေမ့သြားရင္ေတာင္မွ
ထာ၀ရ ေတြ႕ခဲ့သူေတြကို အားနာရမွာ . . . ။
မွတ္မွတ္ရရ ေန႔ေတြမွာဆို
ရင္ခံုသံအပို တစ္ခုနဲ႔
ဘ၀ကို ထုဆစ္ေနျဖစ္မွာ . . .။
တစ္ခါကဆိုတဲ့ ပင္လယ္မွာ
စိတ္ကူးေလးေတြ ဆယ္ျဖစ္တိုင္း
မ်က္ရည္၀ိုင္းလာတတ္သူကို
သူတို႔ သိမွမဟုတ္ဘူး . . . ။
ေရရိုင္း ေျမရိုင္းရဲ႕
ပန္းရိုင္း အပြင့္ေတြေရ . . .
အျပန္ခက္သူရဲ႕
အဆန္တက္မယ့္ ခရီးမွာ
က်န္ရစ္ခဲ့သူလို႔
နားလည္ ပစ္ရတာလဲ ေ၀ဒနာ . . . ။
ေခတ္တစ္ေခတ္ရဲ႕
အစြန္႔ပစ္ခံေတြ မဟုတ္ႀကဘူး . .
ရာစုသစ္ရဲ႕ ဗိသုကာေတြ
ကာလကို ဘ၀နဲ႔ ေဆးသားတင္ႀကရင္း
ဆိတ္ဖလူး လြင္ျပင္မွာ . . . ။
ယံုႀကည္ေနတုန္းပဲ
လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္
သက္ရွိ ဒိုင္ယာရီေတြပါ
အနာဂတ္မပါပဲ ေသြးမခုန္ခဲ့ဘူးဆိုတာ
ခင္ဗ်ားတို႔ ႀကံဳခဲ့ဖူးမွာ မဟုတ္ဘူး . . . ။
( ၃ ) . . .
အိုေလနီႀကမ္းရဲ႕ တ၀ဲ၀ဲဖြဲ႕
ခေနာင္း ႀကလဲေတြနဲ႔
ခပ္ယဲ့ယဲ့ ျဖတ္သန္းျခင္း
ေန႔ေန႔ ညည မွာ
" ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ " ေတြ တဖြဲ႕ဖြဲ႕ ေႀကြခဲ့ေပါ့ . . . ။
ေငြႏွင္းေ၀တဲ့ တစ္မနက္ခင္းမွာ
မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ေနာက္တယ္
သိကၡာထပ္ႀကသူေတြနဲ႔
၀ါဆိုခဲ့ဖူးသူတို႔ အတြက္
ေကာင္းကင္ရဲ႕ စ်ာပနဟာ
တယ္ျပီး စည္းကားလွပါလားတဲ့ . . . ။
ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲ ေျပာရရင္
အင္းစိန္ေတာရနဲ႔ မင္းႀကီးညိဳ ေမြတဲ့ အရပ္မွာ
က်ေနာ္ ၀ါဆို ခဲ့ဖူးသူပါ . . . ။
အက္ဒ၀ပ္မန္႔ခ်္ ရဲ႕
" ေအာ္သံ " ထက္ျပင္းထန္တဲ့ လႈိင္းေတြ
နံရံမွာ အႀကိမ္ႀကိမ္ ရိုက္ခတ္ေနတာ
ကၽြန္ေတာ္ ႀကားခဲ့ဖူးတယ္ . . .
အဲဒီလို က်ိမ္စာေတြနဲ႔
ကၽြန္ေတာ္ ဖ်ားနာခဲ့ဖူးတယ္ . . . ။
နာမက်န္းတဲ့ ႏွင္းဆီတို႔ေရ
ေတာင္ပံ အစံုစံုရဲ႕
ေရႊေရာင္လႊမ္းတဲ့ အရပ္မွာ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ျဖတ္သြားျဖတ္လာမွ်သာ . . . ။
ေ၀းေ၀းကြာကြာ နီးကပ္သူမ်ားနဲ႔
နီးနီးကပ္ကပ္ ေ၀းကြာ သူတို႔ႀကားမွာ
အမွားျပင္ဆင္ခ်က္ ခပ္မ်ားမ်ားနဲ႔
မွင္နီ ခဏခဏ တားခံရသူ . . . ။
တဘ၀လံုး ေပးသြားသူေတြနဲ႔
တဘ၀စာ ရရွိသြားသူေတြရဲ႕
လမ္းဆံုတစ္ခု ကို
ရုပ္ရွင္တစ္ခုလို ထိုင္ႀကည့္ခဲ့သူ . . . ။
အဲဒီလိုလူရဲ႕ အျပန္လမ္းဟာ
တေငြ႕ေငြ႕ ခမ္းသြားတဲ့ မွတ္တမ္းတစ္ခုလို
ျငီးေငြ႕ဖြယ္ ဇတ္၀င္ခန္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမွာေပါ့ . . . ။
ရာဇ၀င္သစ္ကို ေရးလိုသူေတြရဲ႕
ေခ်ာင္က်က် စားပြဲမွာ
ကၽြန္ေတာ့္ကို လာရွာရင္
မ်က္ႏွာမ်ားတဲ့ သိုးမည္းတစ္ေကာင္အျဖစ္
ႀကယ္ေတြကို ခ်စ္ေနတာ ေတြ႕ရလိမ့္မယ္ . . . ။
( ၄ ) . . .
အခုဆို
ေလနီႀကမ္းေရ သမုဒယေတြ ပိုးထိုးခံရတဲ့
အေမရဲ႕ ဒုကၡအိုးေလး
ကိုယ္နိုင္သမွ်ကို ထမ္းျပီး
ကိုယ့္လမ္းကို ဆန္ရဦးမယ္ . . . ။
ဘာသာျပန္ရခက္သူ အျဖစ္
ေလာကႀကီးေရ ႀကိဳႏွင့္ေပေတာ့ . . . ။
ညီအကို မသိတသိ ေကာင္းကင္ရဲ႕
ႀကိဳးညွိခံထားရတဲ့ ရာသီမွာ
ငါ့ကို
လက္က်န္ စာရြတ္တစ္ရြတ္ အျဖစ္
ဆုတ္ျဖဲပစ္လိုက္ပါ . . . ။
ေစ်းတြက္ တြက္ေေနတဲ့
ယဥ္ေက်းမႈ ေစ်းကြက္ႀကီးထဲမွာ
ေဖာင္ဖ်က္ခဲ့သူတို႔ ဦးညြတ္ပါရေစ . . ။
ဗိုင္းငင္ဖို႔ရာ
လသာမွ တဲ့လား . . . ။
မိုးခါးေရ ေသာက္ျပီး
အေမာက္ေထာင္ႀကသူေတြ
နန္းတက္ေလမလား
ျငမ္းဖ်က္ေလမလား
ကမ္းလက္ေတြရဲ႕ မွာေျခြစကားကို
မနက္ျဖန္အထိ အထားခံရင္
ေတာ္လွျပီးေပါ့ . . . ။
ခပ္လြမ္းလြမ္း ရွိခဲ့ရင္
လြင္ျပင္ေတြ
ဆိပ္ကမ္းေတြ
ခ်ိဳင့္၀ွမ္းေတြ
( ပန္းျခံေတြလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ )
ျမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ ျမဴဆြယ္တာ ခံလိုက္ရတဲ့ လမ္းမေတြ
အေဟာင္းပံုထဲက အဖိုးတန္တဲ့ လက္ခုပ္သံေတြ
ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲ နစ္ေနတဲ့
ေရႊျဖစ္ ေငြျဖစ္ အသံေတြႀကားမွာ
အမည္မသိတဲ့ ပီတိေလးမ်ား ရွိေလမလားလို႔
ေျမြစြယ္က်ိဳး စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ ေတာတိုးႀကည့္မယ္ . . . ။
ကဗ်ာကမ္းနဖူးမွာ ယဥ္ယဥ္ေလး႐ႈးေနတဲ့ အလြမ္း႐ႈး
အၿမဲရြဲ႕ေနတဲ့ေကာင္
ဘယ္သူ႔စကားမွလည္း နားမေထာင္ခ်င္ဘူး..
အၿမဲေစာင္းေနတဲ့ေကာင္
ဘယ္သူအခ်ိဳးခ်ခ်
ကိုယ္က တည့္တည့္ေနမၿပခ်င္ဘူး…
ဘယ္ခြက္ထဲထည့္ထည့္
ကိုယ့္ပံုစံကလြဲၿပီး ဘယ္ပံုစံမွမထြက္ဘူး
ဘယ္ေပတံနဲ႔တိုင္းတိုင္း
ကိုယ္က ခပ္ရုိင္းရိုင္းပဲ ယဥ္ေက်းတတ္တယ္….
အရာရာကို
အေကာင္းၿမင္ဝါဒနဲ႔ ၾကည့္ႏိူင္ဖို႔အတြက္
နဲနဲေတာ့ ခက္ေနေသးတယ္
တခ်ိဳ႕အရာေတြကို
အဆိုးၿမင္ဝါဒနဲ႔ ၾကည့္ႏူိင္ဖို႔အတြက္
နဲနဲေတာ့ လြယ္ကူခဲ့တယ္….
ဘယ္သူသေဘာတူတူ မတူတူ
ကိုယ့္အယူနဲ႔ကိုယ္ ကြဲလြဲစြာေနထိုင္တယ္
လြဲမွားတယ္ပဲေၿပာေၿပာ
ကိုယ့္သေဘာနဲ႔ကိုယ္
ဘဝကို ဂ်စ္ပစီတေကာင္လိုက်င့္ခဲ့ၿပီး
စိတ္ေတြကို ဂ်စ္ပစီတေကာင္လိုလႊင့္ခဲ့တယ္….
ဟန္ေဆာင္ေနရမွ
အခ်ိဳးလွေနတတ္တဲ့ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းထဲမွာ
ကိုယ္က အရုိင္းေက်ာက္ခဲတလံုး
ဘယ္သူသံုးသံုး မသံုးသံုး
ကိုယ့္ႏွလံုးနဲ႔ကိုယ္ ကိုယ့္ထံုးကိုယ္မူတယ္….
လူရယ္လို႔ၿဖစ္လာကတည္းက
ကိုယ္က အားနည္းတဲ့ဘက္မွာ ေနသားက်ခဲ့တယ္
လက္ဖဝါးႏွစ္ဖက္နဲ႔ ရုံပြဲမၾကည့္တတ္ေပမယ့္
ႏွလံုးသားတစံုနဲ႔ေတာ့
အားနည္းသူကို ဝိုင္းကူရင္ခုန္ေပးတတ္ခဲ့ပါတယ္…
ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး
လူတိုင္းသံုးဖူးတဲ့ လက္သံုးစကား
လူတိုင္းလည္း ၾကားဖူးမွာေပါ့
လူတိုင္း တေယာက္တေနရာ
သူ႔အထာနဲ႔သူ ရူးသြပ္ေနၾကတယ္ဆိုတာ…....
ဒီေတာ့
ကိုယ္လည္း ကိုယ့္ရုးသြပ္မႈနဲ႔ကိုယ္
ကိုယ့္မာနအိုအိုေတြအေပၚ တြဲခိုေနေပ်ာ္ရုံေလာက္ပါ
တခ်ိဳ႕တဏွာရူး တခ်ိဳ႕အခ်စ္ရူး
တခ်ိဳ႕အာဏာရူး တခ်ိဳ႕ဥစၥာရူး
တခ်ိဳ႕ဘဝင္ရူး တခ်ိဳ႕….ရူး
တေဒါင့္တေနရာစီရူးေနၾကတဲ့ အရူးေလာကမွာ
ကိုယ္က တမ်ိဳးတဘာသာ ခပ္ဆန္းဆန္း
ကိုယ့္အၿမင္ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေတြေပၚမွာ
တစံုတရာကို ယဥ္ယဥ္ေလး လြမ္းေနတတ္တဲ့ေကာင္
ကဗ်ာကမ္းနဖူးမွာ ေတာင္ေတာင္ေၿမာက္ေၿမာက္ေတြးရင္း
ယဥ္ယဥ္ေလးရူးေနတဲ့ အလြမ္းရူး…………………………….။
အံႀကိတ္လိုက္တဲ့
ငါတစ္ေယာက္တည္းရဲ႕
မိုးခ်ဳန္းသံမွာ
ကဗ်ာမွထြတ္မလာရင္
အသက္ရွင္ျခင္းတရားကို
ငါသတ္မိလိမ့္မယ္
" " " ေဖာ္ေ၀း " " "
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
င့ါေကာင္းကင္မွာ နကၡတ္ေတြၾကမ္းၿပီး
ငါ့ လမ္းက ေတာင္ၿပိဳေနတယ္
ငါ့ေနာက္ကို ဘယ္သူမွမလိုက္နဲ႔
ၿဖစ္ႏိုင္ရင္
ငါ့အရိပ္ေတာင္ ငါ့ေနာက္ကို မလိုက္နဲ႔
" " " တာရာမင္းေ၀ " " "
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
! ! ! ! ! ! ! ! လတ္တေလာအေျခအေန ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !
ငါ့ရဲ႕ ေရႊအိပ္မက္ကို
ေၿခက်င္းေတြလို ခြဲစိပ္ဝတ္ဆင္ထားတဲ့မိန္းမ
ၿမဴခိုးနီညိဳေတြၾကားမွာ
စပယ္ကပိုကရိုနဲ႔ ... လွလို႔။
ငါ .. တစ္ပြင့္ၿပီးတစ္ပြင့္ၿပိဳလဲ
ႏွင္း အဆက္ဆက္တိုင္ေအာင္ ေၾကကြဲခဲ့ရေပါ့ ။ ။
အဆံုးသက္မွားတဲ့ကဗ်ာ
တဖ်တ္ဖ်တ္ လင္းလက္ေနတယ္
ထင္ရေပမဲ့ . . . .
အထပ္ထပ္ နစ္လာေနတဲ့
ဘ . . ၀ . . . .
ေရွ႕တစ္လွမ္း တိုးခ်င္ေနမဲ့
ေနာက္တစ္လွမ္း ဆုတ္မိေနသလို
ငါ့ေရးတဲ့ ငါ့သမိုင္းကလဲ
နက္သထက္ နက္ေမွာင္ေနဆဲ . . . . . . . . . .
ေျပာေနႀကတယ္ . . . . စကားေတြ . . . .
ငါမသိဘူး . . . .
ႀကားေနရတယ္ . . . . အသံေတြ . . . .
ငါမသိဘူး . . . .
ျမင္ေနရတယ္ . . . . မျမင္ဖူးတာေတြ . . . .
ငါမသိဘူး . . . .
ငါေရးေနတဲ့ ငါ့သမိုင္းထဲမွာလည္း
မသိတာေတြနဲ႔ပဲ မသိသလိုေနရဦးမွာေပါ့ . . . . . . . . . . .
ေသေသသပ္သပ္ တြန္းပို႔ခံလိုက္ရတဲ့
အနာဂတ္ လက္က်န္တပိုင္းတစမွာ
ဒုကၡေတြက လိပ္စာမမူပဲေရာက္လာတယ္
ငါကိုယ္တိုင္ လိပ္တဲ့ ထမင္းလိပ္က
ငါ့ကို ျပန္လိပ္ေနလို႔
ငါေရးတဲ့ ငါ့သမိုင္းထဲမွာလည္း
ငါကိုယ္တိုင္ လွိမ့္ေနရဆဲပါပဲ. . . . . . . . . . . . .
နိဒါန္းဆြဲထုတ္မရတဲ့ နိဂံုး
အဓိပၸါယ္ဆက္မရတဲ့ စကားလံုး
အဆံုးသတ္မွာ ေတြေ၀ေနတဲ့
သတ္ပံုမွား ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို
ငါေရးေနတဲ့ ငါ့သမိုင္းကလဲ
ေ၀၀ါးလြဲမွား ေနဆဲ . . . . . . . . . . . .
တဖ်တ္ဖ်တ္ လင္းလက္ေနတယ္
ထင္ရေပမဲ့ . . . .
အထပ္ထပ္ နစ္လာေနတဲ့
ဘ . . ၀ . . . .
ေရွ႕တစ္လွမ္း တိုးခ်င္ေနမဲ့
ေနာက္တစ္လွမ္း ဆုတ္မိေနသလို
ငါ့ေရးတဲ့ ငါ့သမိုင္းကလဲ
နက္သထက္ နက္ေမွာင္ေနဆဲ . . . . . . . . . .
ေျပာေနႀကတယ္ . . . . စကားေတြ . . . .
ငါမသိဘူး . . . .
ႀကားေနရတယ္ . . . . အသံေတြ . . . .
ငါမသိဘူး . . . .
ျမင္ေနရတယ္ . . . . မျမင္ဖူးတာေတြ . . . .
ငါမသိဘူး . . . .
ငါေရးေနတဲ့ ငါ့သမိုင္းထဲမွာလည္း
မသိတာေတြနဲ႔ပဲ မသိသလိုေနရဦးမွာေပါ့ . . . . . . . . . . .
ေသေသသပ္သပ္ တြန္းပို႔ခံလိုက္ရတဲ့
အနာဂတ္ လက္က်န္တပိုင္းတစမွာ
ဒုကၡေတြက လိပ္စာမမူပဲေရာက္လာတယ္
ငါကိုယ္တိုင္ လိပ္တဲ့ ထမင္းလိပ္က
ငါ့ကို ျပန္လိပ္ေနလို႔
ငါေရးတဲ့ ငါ့သမိုင္းထဲမွာလည္း
ငါကိုယ္တိုင္ လွိမ့္ေနရဆဲပါပဲ. . . . . . . . . . . . .
နိဒါန္းဆြဲထုတ္မရတဲ့ နိဂံုး
အဓိပၸါယ္ဆက္မရတဲ့ စကားလံုး
အဆံုးသတ္မွာ ေတြေ၀ေနတဲ့
သတ္ပံုမွား ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို
ငါေရးေနတဲ့ ငါ့သမိုင္းကလဲ
ေ၀၀ါးလြဲမွား ေနဆဲ . . . . . . . . . . . .
ျမန္မာဟူသည္
ပုဂံ၊ ပင္းယ၊ အင္း၀၊ ေတာင္ငူ
ေႏွာင္းမူေညာင္ရမ္း၊ ကုန္းေဘာင္နန္းတုိင္
တင့္လွ်မ္းေ၀စည္၊ မင္းေနျပည္ႏွင့္
ေနျခည္လင္းျဖာ၊ သာသနာႏွင့္
လယ္ယာဆည္ေျမာင္း၊ ေရေျမေကာင္းႏွင့္
ေသာင္းတုိက္လႊမ္းေက်ာ္၊ ေအာင္တပ္ေတာ္ႏွင့္
ဆီေသာ္ေရခ်ိဳး၊ ေဆးရုိးမီးလႈံ
ေတာင္ပံုစပါး၊ ၾကြယ္၀ပြားလ်က္
တင့္ၾကြားဟန္ခ်ီ၊ ႏြယ္သာကီ။ ။
ဇာတိပုည ၊ ဂုဏ္မာနႏွင့္
တက္ၾကြညီညာ ၊ ထက္သန္စြာလွ်င္
စဥ္လာမညိွဳး ၊ ဂုဏ္သိမ္တုိးလ်က္
တန္ခုိးဘုန္းသစ္၊ ေထာင္ခ်ီႏွစ္တုိင္
က်စ္လစ္ခုိင္က်ည္ ၊ ႏြယ္သာကီ။ ။
တစ္ေကြ႔တစ္ႀကိမ္
ေမွးမွိန္စြန္းညစ္၊ သူ႔ကၽြန္ျဖစ္လည္း
ႏြံနစ္မခံ၊ တြန္းေတာ္လွန္လ်က္
မ်ိဳးမာန္စြမ္းစ၊ သိေအာင္ျပခဲ့
အာဂဇာနည္၊ ႏြယ္သာကီ။ ။
အမ်ိဳးဘာသာ၊ သာသနာႏွင့္
ရုိးရာထံုးစံ၊ ေကာင္းေမြခံလ်က္
ျမန္မာဟူျငား၊ ကမၻာၾကြားမွ်
ေလးစားဂုဏ္ေျမာက္၊ အံ့ခ်ီးေလာက္သည့္။
ထြန္းေတာက္ အဓြန္႔ရွည္၊ ႏြယ္သာကီ။ ။
ျပည္၏အက်ိဳး၊ အမ်ိဳးသိကၡာ
သာသနာေက်းဇူး၊ အထူးထူးကုိ
ရည္စူးႏွင္းအပ္၊ ေက်ပြန္လတ္သည့္
သားျမတ္သားေကာင္း၊ သူရဲေကာင္းတုိ႔
ေထာင္ေသာင္းသိန္းသန္း၊ လက္ဆင့္ကမ္းလ်က္
ႀကိဳးစားေပးဆပ္၊ အသက္ထပ္၍
ေစာင့္ၾကပ္ကြယ္ကာ၊ ထိန္းသိမ္းလာခဲ့
တုိ႔ရြာ ဒုိ႔တုိင္း ဒုိ႔သမုိင္းကုိ
မရုိင္းေစေရး၊ ညီညြတ္ေသြးျဖင့္
ေရးဖဲြ႕ေမာ္ကြန္း၊ သိေစညႊန္းအံ့
ကၽြန္းဇဗၺဴဒီပါ၊ ေတာင္လက္်ာ၀ယ္
ၾသဘာနိမိတ္၊ ေအာင္အတိတ္ႏွင့္
ေအာင္ဟိတ္ေ၀ျဖာ၊ ထင္ရွားပါသည္။
ျမန္မာဟူသည္ ႏြယ္သာကီ။
ဇာတိစဥ္လာ ဂုဏ္တင့္ခ်ီ။
ကမၻာတည္မည့္ မ်ိဳးဂုဏ္ရည္။ ။
စာေရးသူ၏အျမင္
ျပည္သူကုိ မည္သူခ်စ္သနည္း?
မည္္သူက ျပည္သူ႔မ်ားေနထိုင္ရာ တုိင္းႏုိင္ငံႀကီးကုိ ၿဖိဳခြဲေနသလဲ?
ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ တိုင္းျပည္ႀကီး ၿပိဳကြဲရန္လုပ္ဖို႔ အလြယ္ေလး--
သို႕ေသာ္ ---- ဥမကြဲ သိုက္မပ်က္ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ေရး အတြက္ဆုိရင္ အခ်ိန္မ်ားစြာ လုိမည္--
ထုိ႔ေၾကာင္႔ တုိင္းျပည္ မၿပိဳကြဲေရး အတြက္ ၀ိုင္း၀န္း လုပ္ကုိင္ၾကဖို႔ ျပည္တြင္း/ပ မွ ႏိုင္ငံခ်စ္သူမ်ား၏ တာ၀န္သာ ျဖစ္ပါသည္။
စာေရးသူ၏အျမင္
ျပည္သူကုိ မည္သူခ်စ္သနည္း?
မည္္သူက ျပည္သူ႔မ်ားေနထိုင္ရာ တုိင္းႏုိင္ငံႀကီးကုိ ၿဖိဳခြဲေနသလဲ?
ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔ တိုင္းျပည္ႀကီး ၿပိဳကြဲရန္လုပ္ဖို႔ အလြယ္ေလး--
သို႕ေသာ္ ---- ဥမကြဲ သိုက္မပ်က္ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ေရး အတြက္ဆုိရင္ အခ်ိန္မ်ားစြာ လုိမည္--
ထုိ႔ေၾကာင္႔ တုိင္းျပည္ မၿပိဳကြဲေရး အတြက္ ၀ိုင္း၀န္း လုပ္ကုိင္ၾကဖို႔ ျပည္တြင္း/ပ မွ ႏိုင္ငံခ်စ္သူမ်ား၏ တာ၀န္သာ ျဖစ္ပါသည္။
စစ္
စစ္ျဖစ္လ်င္
သခင္မဲ့ေသာ အိမ္ႏွင့္
အိမ္မရိွေသာသခင္ကို ေတြ႕မည္။
စစ္ျဖစ္လ်င္
ခင္ပြန္းမရိွေသာ ဇနီးႏွင့္
ဇနီးမရိွေသာ ခင္ပြန္းကို ေတြ႔မည္။
စစ္ျဖစ္လ်င္
အေဖမရိွေသာသားႏွင့္
သားမရိွေသာ အေဖကိုေတြ႕မည္။
စစ္ျဖစ္လ်င္
ေျခေထာက္မရိွေသာ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္
ခႏၶာကိုယ္မရိွေသာ ေျခေထာက္ကိုေတြ႔မည္။
စစ္ျဖစ္လ်င္
ကၽြဲႏြားမရိွေသာ စားက်က္ႏွင့္
စားက်က္မရိွေသာ ကၽြဲႏြားတို႔ကိုေတြ႕မည္။
စစ္ျဖစ္္လ်င္
ယမ္းေငြ႕ေတြေ၀၍
ကပ္ေရာဂါမ်ားႏွင့္ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲမႈကို ႀကံဳမည္။
ငါတို႔ စစ္ကို ႏွိပ္ကြပ္ၾကပါစို႔။
ငါတို႔ စစ္ကို မျဖစ္ၾကပါစို႔။ ။
”က်ီးမုိက္လုိ လူစားမ်ား”
အေဟာင္းအသစ္ေတြၾကားမွာ
ေဒါင္းအစစ္ျဖစ္ေၾကာင္း
အသံေကာင္းဟစ္ေန
မျဖစ္ညစ္က်ယ္ လူအခ်ိဳ႕
လက္ခံေပမယ္႔
တစ္သက္အမွန္ကုိမဖုံးကြယ္ႏိုင္ပါဘူး။
ငယ္ငယ္က သင္ၾကားဖူး
ေဒါင္းေယာင္ေဆာင္ က်ီးမိုက္
အျပီးသတ္ခရီး ဆုိက္ေတာ႔
ေဒါင္းေတြအလယ္မွာမဟန္
က်ီးေတြ႕ကလည္း ကန္ေတာ႔
က်ီးမုိက္ရဲ႕ ဘ၀ဇတ္သိမ္း
တစ္ခဏ္းရပ္ျပဇာတ္ ၿငိမ္းခဲ့။
လူ႕ေဘာင္ ေလာက
အတြင္းမွာလည္းအျပဳသေဘာ
အေယာင္ေဆာင္ ႀကီးမုိက္မ်ားက္
ေခ်ာင္ကေလာင္ထဲကထထေအာ္
ျပည္ပက ေလွာ္သမွ်အဟုတ္ထင္
အမ္ိရင္ခြင္
ေျခစံုကန္ခ်င္တဲ့ လုပ္ရပ္
တစ္ခ်ိန္မွာေတာ႔----
ငုပ္တုတ္ ရပ္ခဲ့မွာပဲဲ။
Sunday, February 28, 2010
my love
“ ကုန္ၾကမ္း ”
မခ်စ္တက္ခ်စ္တက္နဲ႔
ကဗ်ာေရးတဲ့ခ်စ္သူတစ္ေယာက္
ေကာက္ရလိုက္တယ္........။
အိမ္မက္ေလးတစ္ခုလိုပါပဲ
ရုတ္တရက္မင္းငါ့ကို
အေရးလုပ္ေတာ့
ငါ့မွာ ေက်နပ္မႈေတြဆို႔နင့္လို႔.......။
မင္းစပ္ဆိုတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ၿပီးသြားေတာ့
ရုတ္တရက္ပါပဲ
မင္းငါ့ကို စြန္႔ခြာျပန္တယ္ ......။
ေၾသာ္ ...
တကယ္ေတာ့လဲ
ငါဟာ.....
မင္းကဗ်ာရဲ႔ ကုန္ၾကမ္းေလးမွ်ပါပဲ....။
ကာရန္မဲ့ကဗ်ာ
ရင္မွာ နာက်ည္းခ်က္ရွိတာကို
နင္ေလသိလွ်က္နဲ႔လုပ္ရက္တယ္ဟာ
ငါ့ခံစားခ်က္ကိုမျမင္ေယာင္ၿပီး။
အရူးလုပ္ခ်င္ေနတယ္ေပါ့ေလ။
နင့္ကုိငါပြင့္လင္းစြာနဲ႔
ဒူးေထာက္ေတာင္းပန္ၿပီးတာေတာင္မွ
နင္ခြင့္မလႊတ္ခ်င္လည္း
အစတည္းကငါ့ကုိမုန္းႏိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္ဟာ
ခုေတာ့နင္ငါ့ကိုအပ်င္းေျပတြဲၿပီး
အေပ်ာ္ခ်စ္သြားခဲ့တာ
ငါ့ရင္ခြင္မွာေတာ့တစျပင္သာသာပဲရွိေတာ့တယ္။
photo by visual.merriam-webster.com
ခ်စ္သူတုိ႔ညမ်ား
ရင္ဘတ္ေတြနဲ႔.သာ အတူတူလမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ရတဲ့ ညတညမွာ
ကဲြအက္နာက်ဥ္းေနတဲ့ ႏွလုံးသားတစုံအေၾကာင္း
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ငါ မေျပာပါရေစနဲ႔…..
ခြင့္လြတ္ျခင္း
သည္းခံျခင္း
နားလည္းျခင္း
အရာရာတုိင္းအတြက္ ေပးဆပ္ျခင္း
စြန္႔လြတ္မႈသက္သက္ ခ်စ္ျခင္းထက္
အဆေပါင္းေထာင္ေသာင္းမကပိုေသာ…..။ ။
ၾကယ္ေရာင္လေရာင္ မရွိဘူး
ေရွ႕တလွမ္းတိုးႏိုင္ဘို႔ ပိုုးစုန္းၾကဴးတေကာင္တေလေတာင္ရွာမေတြ႔ဘူး။
စာနာျခင္းနဲ႔ ဘုရားသခင္ဆိုတာကလည္း
ဒီအခ်ိန္ ငါတို႔နဲ႔ မရွိဘူး
ကိုယ္ယုံၾကည္ရာကိုပဲ ကိုယ္လုပ္မယ္
ငါး ငါးခ်င္းထား
ဖား ဖားခ်င္းၿမိဳဆိုတဲ့ သင္တို႔ရဲ႕လက္သုံးစကား
ေလာေလာဆယ္ ငါတုိ႔နားမေထာင္အားဘူး
ဒီေတာဒီေတာင္နဲ႔
ဒီေျမေပၚမွာေမြး
ဒီေျမေပၚမွာပဲေသခ်င္တယ္ဆိုတဲ့သူတုိတေတြဆီကိုပဲ….။
ေရၾကည္တေပါက္အတြက္
ေခၽြးေတာက္ေတာက္မက်ခဲ့ဘူး
ဒီကမၼာမွာရွိရင္
ငါျမင္ပါရေစ။ ။
ညင္သာတုိးတိတ္စြာနဲ႔
အရွိကိုအရွိအတိုင္းပဲ ေျပာတာေကာင္းပါတယ္
ငါသုံးႏွစ္အတြင္း ဒုတိအႀကိမ္ျပန္စာေရးျခင္းပဲ
ေခါင္းစဥ္ တခုတည္းနဲ႔ ကဗ်ာသုံးပုဒ္
ငါတသက္လုံး မေရးဘူး။
Subscribe to:
Posts (Atom)