Sunday, February 28, 2010

my love

“ ကုန္ၾကမ္း ” မခ်စ္တက္ခ်စ္တက္နဲ႔ ကဗ်ာေရးတဲ့ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ေကာက္ရလိုက္တယ္........။ အိမ္မက္ေလးတစ္ခုလိုပါပဲ ရုတ္တရက္မင္းငါ့ကို အေရးလုပ္ေတာ့ ငါ့မွာ ေက်နပ္မႈေတြဆို႔နင့္လို႔.......။ မင္းစပ္ဆိုတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ၿပီးသြားေတာ့ ရုတ္တရက္ပါပဲ မင္းငါ့ကို စြန္႔ခြာျပန္တယ္ ......။ ေၾသာ္ ... တကယ္ေတာ့လဲ ငါဟာ..... မင္းကဗ်ာရဲ႔ ကုန္ၾကမ္းေလးမွ်ပါပဲ....။
ကာရန္မဲ့ကဗ်ာ ရင္မွာ နာက်ည္းခ်က္ရွိတာကို နင္ေလသိလွ်က္နဲ႔လုပ္ရက္တယ္ဟာ ငါ့ခံစားခ်က္ကိုမျမင္ေယာင္ၿပီး။ အရူးလုပ္ခ်င္ေနတယ္ေပါ့ေလ။ နင့္ကုိငါပြင့္လင္းစြာနဲ႔ ဒူးေထာက္ေတာင္းပန္ၿပီးတာေတာင္မွ နင္ခြင့္မလႊတ္ခ်င္လည္း အစတည္းကငါ့ကုိမုန္းႏိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္ဟာ ခုေတာ့နင္ငါ့ကိုအပ်င္းေျပတြဲၿပီး အေပ်ာ္ခ်စ္သြားခဲ့တာ ငါ့ရင္ခြင္မွာေတာ့တစျပင္သာသာပဲရွိေတာ့တယ္။
photo by visual.merriam-webster.com ခ်စ္သူတုိ႔ညမ်ား ရင္ဘတ္ေတြနဲ႔.သာ အတူတူလမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ရတဲ့ ညတညမွာ ကဲြအက္နာက်ဥ္းေနတဲ့ ႏွလုံးသားတစုံအေၾကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ရင္ငါ မေျပာပါရေစနဲ႔….. ခြင့္လြတ္ျခင္း သည္းခံျခင္း နားလည္းျခင္း အရာရာတုိင္းအတြက္ ေပးဆပ္ျခင္း စြန္႔လြတ္မႈသက္သက္ ခ်စ္ျခင္းထက္ အဆေပါင္းေထာင္ေသာင္းမကပိုေသာ…..။ ။ ၾကယ္ေရာင္လေရာင္ မရွိဘူး ေရွ႕တလွမ္းတိုးႏိုင္ဘို႔ ပိုုးစုန္းၾကဴးတေကာင္တေလေတာင္ရွာမေတြ႔ဘူး။ စာနာျခင္းနဲ႔ ဘုရားသခင္ဆိုတာကလည္း ဒီအခ်ိန္ ငါတို႔နဲ႔ မရွိဘူး ကိုယ္ယုံၾကည္ရာကိုပဲ ကိုယ္လုပ္မယ္ ငါး ငါးခ်င္းထား ဖား ဖားခ်င္းၿမိဳဆိုတဲ့ သင္တို႔ရဲ႕လက္သုံးစကား ေလာေလာဆယ္ ငါတုိ႔နားမေထာင္အားဘူး ဒီေတာဒီေတာင္နဲ႔ ဒီေျမေပၚမွာေမြး ဒီေျမေပၚမွာပဲေသခ်င္တယ္ဆိုတဲ့သူတုိတေတြဆီကိုပဲ….။ ေရၾကည္တေပါက္အတြက္ ေခၽြးေတာက္ေတာက္မက်ခဲ့ဘူး ဒီကမၼာမွာရွိရင္ ငါျမင္ပါရေစ။ ။ ညင္သာတုိးတိတ္စြာနဲ႔ အရွိကိုအရွိအတိုင္းပဲ ေျပာတာေကာင္းပါတယ္ ငါသုံးႏွစ္အတြင္း ဒုတိအႀကိမ္ျပန္စာေရးျခင္းပဲ ေခါင္းစဥ္ တခုတည္းနဲ႔ ကဗ်ာသုံးပုဒ္ ငါတသက္လုံး မေရးဘူး။
အၿမဲတမ္းပဲ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းရဲ႕ေကာင္းကင္မွႀကိဳဆိုပါတယ္..................