Friday, March 5, 2010
Thursday, March 4, 2010
ယံုၾကည္ေနပါ
ငါရင္ထဲအခ်စ္ေတြလည္း မင္းအတြက္တို႔ျဖစ္ေနခဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းတိဳ႔ပ်က္စီးကာ အရာရာဆိတ္သုဥ္းသြားၿပီးပဲ
ကမာၻေတြျခားလို႔ေဝးေနလည္း ငါေလသတိရလြမ္းေနဆဲ
ဟုိအရင္အတိတ္တို႔ျပန္မရႏိုင္ ေျဖသိပ့္ရင္းနဲ႔တစ္ေယာက္တည္းလြမ္းေနဆဲ
သိပ္ခ်စ္ခဲ့လည္းေဝးၿပီ ယံၾကည္ေနပါၾကင္နာသူေရ
အရင္လိုေန႔ရက္အခ်ိန္တိုင္းမွာ သိပ္ခ်စ္ခဲ့လို႔မႏိုင္တာနင္တစ္ေယာက္တည္းပါ
ျဖဴစင္ေနတာ ၾကင္နာသူေရ
ကိုယ္တုိင္းမင္းအနားရွိတိုင္းမွာ ေပးဆပ္ရင္းနဲ႔လြမ္းေနတာကိုယ္တစ္ေယာက္လည္းပါ
မင္းေလးကိုယ့္ဟာကိုယ့္အတြက္အလင္းေရာင္ေလး
Tuesday, March 2, 2010
Monday, March 1, 2010
ရင္ထဲကမမ
ေတြးမွတ္မထင္
ေတြ ့ဆံုခဲ့ရ
မအေပၚတြင္
ထိန္းခ်ဳပ္သည့္ႀကား
ရုန္းထြက္မရ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ
သံေယာဇဥ္ႀကိဳး
ခိုင္မာတြယ္ျငိ
ခ်ည္ေႏွာင္မိျပန္သည္......။
Hello..........
ေန့တိုင္းေန့တိုင္း ၈ နာရီဆို...ႏွုိးစက္ေလးတိုင္းႏွုိးေနႀကေလ...
ညတိုင္း ညတိုင္း ၁၂ ထိုးတိုင္း .
Gtalk ေလး က လြမ္းေနႀကေလ.....
On line တက္တိုင္း ျမင္ခ်င္မိတာ
မင္းရဲ့ Nick ေလး
မျမင္ရရင္ စိတ္ထဲႏြမ္းလ်
မိွုင္ေတြမိကာ....
မင္းရဲ့ Nick ေလး တက္ကာလာမွ
ျမဴးထူးေပ်ာ္ရႊင္ ေက်နပ္မိ၏
ကားရုံေလးနဲ့ တုန္လွုပ္ေနမိ
မင္းရဲ့ သံေလး ႀကားခ်င္ေနမိ
အျမဲမဟုတ္ေတာင္မွ.....
On line ေလးကို............
ခ်စ္အိမ္မက္....
အခ်စ္စစ္ျဖစ္ခဲ့ႀကလည္း
တံတိုင္းေတြျခားထားႏွင့္ခဲ့
ဂွူံးနိမ့္မယ္လို့ႀကိဳသိထားလည္း
ေသြးပ်က္မတတ္ခ်စ္ခဲ့မိတရ္....
ရင္ထဲမွာေတာ့....
ေပါက္ကြဲေနတဲ့မွန္စတစ
စူးနစ္ေနသလို တဆစ္ဆစ္နာက်င္ေနတရ္
မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ အသိနဲ့
မွတ္ဥာဏ္ကို Focus ခ်ိန္
တျဖည္းျဖည္းႀကည္လင္ျပတ္သားသည္အထိ...
တကယ္ေတာ့လည္း....မင္းနဲ့ငါက
ဘယ္လိုမွ ေပါင္းစပ္ခြင့္မရွိတဲ့
မ်ဥ္းျပိဳင္ေလး ႏွစ္ေႀကာင္းေပါ့ ....။။
ခ်စ္အရိပ္ေလး...........
ညေလးေတြမွာအနားေလးမွာရွိေနသလိုတီးတိုးေဖာ္တိုင္ပင္ဘက္အျမဲလိုရွိေနတတ္တာခ်စ္တဲ့အရိပ္ေလးပါဘဲ...၀မ္းနည္းေႀက
ကြဲရင္...ေဖ်ာင္းဖ်ႏွစ္သိမ့္တတ္သလိုေပ်ာ္ရႊင္မွူမ်ားကိုမွ်ေသခံစားတဲ့အရိပ္ေလးပါဘဲ.အရိပ္ေလးရယ္...တစုံတခုကိုခံစားမိတိုင္း
သတိရတမ္းတမိတာမင္းေလးပါဘဲ...မင္းေလးရဲ့ထူးထူးျခားျခားရယ္သံျမဴးျမဴးေလးေလးကကိုယ့္ႏွလုံးသားေလးကိုေပ်ာ္ရႊင္ေစ
တယ္။မင္းေလးနဲ့ျငင္းခံုခဲ့ဖူးတာ...အခ်စ္“ ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရအေႀကာင္းပါဘဲ။“အခ်စ္ဆိုတာနဲ့မရင္းႏွီးေသးဘူးတဲ့မင္းအတြက္...
တခါတရံမွာ အခ်စ္ဆိုတာသူဟာသူတည္ရွိေနတဲ့အရာကိုလူေတြရဲ့အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာယူဆခ်က္ေလးေတြကိုခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာျပလိုက္တာ
မင္းေလးဖတ္ဖူးတဲ့စာအုပ္ေတြကအတိုင္းေပါ့။တခါတရံ..ကေလးေလးလိုေနခ်င္တယ္။တခါတရံ...ဆရာႀကီးေလသံေလးနဲ့ ဘယ္
အရာကဘာျဖစ္တယ္ဆိုတာမ်ဳိးေသခ်ာရွင္းျပျပန္ေရာ....။မင္းေလးရဲ့ထူးျခားမွူက...ရယ္သံျမဴးျမဴးေလးရယ္ ျဖဴစင္တဲ့စိတ္ေလး
ရယ္ နားလည္စာနာတတ္မွူရယ္.......အဲဒါေလးေတြကို....သေဘာက်တာ...။။။
“အခ်စ္ ဆိုတာ...ကိုယ္သိတာ...ခ်စ္သူဆိုတာအလြန္က်ယ္ျပန္တယ္။ခ်စ္သူအမ်ဳိးအစားမ်ားစြာရွိတယ္...ခံစားမွူအသိအျမင္
အေတြးက်ယ္သေလာက္ခ်စ္သူအမ်ဳိးအစားက်ယ္တယ္။ခ်စ္သူအမ်ဳိးအစားမ်ားစြာထဲမွကိုယ္အေလးစားဆံုးတန္ဖိုးထားဆံုး
တန္ဖိုးထားဆံုးခ်စ္သူအမ်ဳိးစားကသူရဲ့ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာကိုကိုယ္ကလိုလားတယ္...သူ့ရဲ့ေကာင္းက်ဳိးကိုကိုယ္ကေဆာင္ရြက္
ေပးခ်င္တယ္။ကိုယ့္ေႀကာင့္ဆိုးက်ဳိးမျဖစ္ထြန္းေအာင္ကိုယ္ကေစာင့္ထိန္းေပးတယ္သူေပ်ာ္လွ်င္အတူလိုက္ေပ်ာ္ေပးခ်င္သည္။
သူ၀မ္းနည္းလွ်င္လိုက္၀မ္းနည္းေပးသည္။လူသားခ်င္းအျပန္အလွန္အသက္၀င္ေနတဲ့ခ်စ္သူအမ်ဳိးအစားကိုႏွစ္သက္တာ.....
အရိပ္ေလးရဲ့.........
ဒါေတြကို ႏွစ္သက္ျမတ္ႏုိးတဲ့ကိုယ္အဖို့ကေတာ့...မင္းဘက္ကရင္ဖြင့္ႀကိဳေနလည္း၀င္ခြင့္မရွိသူကကိုယ္ပါ။မင္းေလးေပးတဲ့
အိမ္မက္ဆို....မက္ဖို့အသင့္ရွိေပမဲ့ မက္ခြင့္မရွိသူပါ။အေ၀းဆံုးမွ.....အေ၀းဆံုးသို့ ေ၀းေနႀကတယ္ေလ....(အေနအထားအား
လံုးေပါ့) သစ္ရြက္ေႀကြတာေတာင္လြမ္းတတ္သူမို့...ခ်စ္မိသူဆိုတာ..အျမဲစစ္ရွူံးတဲ့သူလိုပါဘဲ....နမ္းခြင့္မရေပမဲ့...လြမ္းခြင့္ရ
ခ်င္ေသးတယ္။ျဒပ္ႏွလုံးသားရဲ့နံရံသာဆို....ကိုယ္ျဖိဳခ်င္ပါတယ္.....ယံုခ်င္မွယံုပါ....ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..မင္းေလးကို..........
“ခ်စ္တရ္“.....................
နတ္သမီးအတြက္ကဗ်ာ
မိုင္ေတြမိုင္ေတြ
ငါတို႕ၾကားမွာ
မိုင္ေတြေ၀းၾကေပါ့ ခေလးေရ..။
ထိမ္းထိမ္းသိမ္းသိမ္းေလး
ငါ့မွာေၾကကြဲေနရ
သိုသိုသိပ္သိပ္ေလး
ငါ့မွာနာက်င္ေနရ
တို႕ ေတြ ျခားနားခဲ့ၾကတယ္။
အခ်စ္ဆိုတာလိုက္ရင္ေျပးတယ္
အခ်စ္ဆိုတာေျပးရင္လိုက္တယ္
ငါ့့္ကိုခ်စ္လို႕မ်ား ထြက္ေျပးေနေရာ့။
လြမ္းေနတာေတြ ခ်ေရးလိုက္ဖို႕
ဒီကဗ်ာကို စတင္ခဲ့တယ္။
မင္းမဖတ္ေပမယ့္
ဒါကို ငါစပ္တယ္။
ေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္းေတြသာ
မီးကၽြမ္းလု
လည္ပင္းထိ၀ါးမ်ိဳထားတဲ႔အလြမ္းနဲ႕
အအိပ္ပ်က္ ကၽြံက်ေနတဲဲ့မ်က္တြင္းတစ္စံုနဲ႕
ေရာက္မလာတဲ့ရထားကို
ရပ္ေစာင့္မိတဲ့ သူ႐ႈးတစ္ေယက္လို
နာရီေတြကိုအတိုင္းသား ေငးေမာၾကည့္ေနရ။
ေဟာ့ဒီ့သတင္းေခတ္ႀကီးထဲ
ငါတို႕ေ၀းေနၾကတာအံ႔ၾသစရာ။
တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာမွ ကမၻာႀကီးကလာျခားနား
အရပ္႐ွစ္မ်က္ႏွာ
ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္ေတြၾကား
အလြမ္းကို ဆိုျမည္တမ္းတလိုက္ဖို႕
ဖုန္းနံပါတ္ကေလး တစ္ခုတစ္ေလ
ဘာလို႕ မ႐ွိခဲ့တာလဲ။ ။
ပင္လယ္ေဟာင္းရဲ႕ေနာက္ဆံုးလြမ္းခ်င္း
( ၁ ) . . .
တစ္ခါ တစ္ခါ
ေလနီႀကမ္းေတြက
အညာကို လြမ္းစရာေပ . . .
ရွားေစာင္းျပႆဒ္
ထန္းပင္ေတြ မတ္တပ္နဲ႔
ဗီတာမင္ ျပတ္ေနတဲ့
ရြာေတြဟာ ခုခ်ိန္ဆို
တိမ္ညိဳေတြကို ေမွ်ာ္ေနရာေပါ့ ။
" မိုးရြာရင္ေနာ္ဗ်ာ
ပ်ိဳးေတြကိုလဲ က်ဲႀကျပန္ေသးတာ "
အဲဒီသီခ်င္းထဲ
ေရႊမိုးညိဳ စိုေစခ်င္ျပီး ။
ေန၀င္ရုိးရီ ၀င္ရိုးသံ တစ္အီအီနဲ႔
ရြာဆီျပန္လာတဲ့ လွည္းသံ
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို လာမွန္တဲ့ ပန္ခ်ီကားေပါ့ . . . . ။
တစ္ခ်ိန္က အဲဒီလို
ေက်းလက္ကို ဖြဲဆိုသူေလ
ေက်းလက္ေရ . . .
ငါ့ကို ဘယ္လိုမ်ားဖြဲဆိုေလမလဲ . . . ။
ဒဏ္ရာေတြသာမ်ားျပီး
ျမွားခ်က္ေတြ မတားဆီးနိုင္သူလို႔
ဆိုခ်င္ဆိုပါေလ . . . . ။
မက်ည္းရိပ္ ညိဳညိဳမွာ
ဧရာ၀တီကို ေခၽြးသိပ္ဖို႔
ႏွစ္မခ်ိဳ႕ေသးတဲ့ အိမ္မက္ေတြနဲ႔
အညာလြမ္းခ်င္း တစ္စ
သီခဲ့ရေပါ့ . . . . . ။
( ၂ ) . . .
ေလနီႀကမ္းေရ . . .
လြမ္းမဲ့ လြမ္းေတာ့လည္း
ေခတ္တစ္ေခတ္လံုး တမ္းတမဆံုးသူ
ရာဇ၀င္ကို ထမ္းျပီး
ေ၀ဒနညေတြ ေလာင္ကၽြမ္းခဲ့သူ
ယံုၾကည္ခ်က္ တြင္းနက္ၾကီးထဲမွာ
ဘ၀ကို စီး၀င္ခဲ့သူ
အိမ္မက္ကို ဖြင့္ျပီး
အမာရြတ္ေတြ ရြတ္လြင့္ဖို႔
ထီးဟန္ နန္းဟန္နဲ႔
အႀကီးျမန္တဲ့ ျမိဳ႕ကို ျပန္ရမယ္ေပါ့ . . . ။
ကမ္းကေန ခြါခဲ့တဲ့ ခရီးတစ္ခုပါ
ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခု ႀကာခဲ့
( ဒါ့ထက္ ႀကာခ်င္လဲ ႀကာမယ္ )
ဘ၀တေကြ႕လို႔ ဆိုေပမဲ့
ခဏ ေမ့သြားရင္ေတာင္မွ
ထာ၀ရ ေတြ႕ခဲ့သူေတြကို အားနာရမွာ . . . ။
မွတ္မွတ္ရရ ေန႔ေတြမွာဆို
ရင္ခံုသံအပို တစ္ခုနဲ႔
ဘ၀ကို ထုဆစ္ေနျဖစ္မွာ . . .။
တစ္ခါကဆိုတဲ့ ပင္လယ္မွာ
စိတ္ကူးေလးေတြ ဆယ္ျဖစ္တိုင္း
မ်က္ရည္၀ိုင္းလာတတ္သူကို
သူတို႔ သိမွမဟုတ္ဘူး . . . ။
ေရရိုင္း ေျမရိုင္းရဲ႕
ပန္းရိုင္း အပြင့္ေတြေရ . . .
အျပန္ခက္သူရဲ႕
အဆန္တက္မယ့္ ခရီးမွာ
က်န္ရစ္ခဲ့သူလို႔
နားလည္ ပစ္ရတာလဲ ေ၀ဒနာ . . . ။
ေခတ္တစ္ေခတ္ရဲ႕
အစြန္႔ပစ္ခံေတြ မဟုတ္ႀကဘူး . .
ရာစုသစ္ရဲ႕ ဗိသုကာေတြ
ကာလကို ဘ၀နဲ႔ ေဆးသားတင္ႀကရင္း
ဆိတ္ဖလူး လြင္ျပင္မွာ . . . ။
ယံုႀကည္ေနတုန္းပဲ
လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္
သက္ရွိ ဒိုင္ယာရီေတြပါ
အနာဂတ္မပါပဲ ေသြးမခုန္ခဲ့ဘူးဆိုတာ
ခင္ဗ်ားတို႔ ႀကံဳခဲ့ဖူးမွာ မဟုတ္ဘူး . . . ။
( ၃ ) . . .
အိုေလနီႀကမ္းရဲ႕ တ၀ဲ၀ဲဖြဲ႕
ခေနာင္း ႀကလဲေတြနဲ႔
ခပ္ယဲ့ယဲ့ ျဖတ္သန္းျခင္း
ေန႔ေန႔ ညည မွာ
" ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ " ေတြ တဖြဲ႕ဖြဲ႕ ေႀကြခဲ့ေပါ့ . . . ။
ေငြႏွင္းေ၀တဲ့ တစ္မနက္ခင္းမွာ
မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ေနာက္တယ္
သိကၡာထပ္ႀကသူေတြနဲ႔
၀ါဆိုခဲ့ဖူးသူတို႔ အတြက္
ေကာင္းကင္ရဲ႕ စ်ာပနဟာ
တယ္ျပီး စည္းကားလွပါလားတဲ့ . . . ။
ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲ ေျပာရရင္
အင္းစိန္ေတာရနဲ႔ မင္းႀကီးညိဳ ေမြတဲ့ အရပ္မွာ
က်ေနာ္ ၀ါဆို ခဲ့ဖူးသူပါ . . . ။
အက္ဒ၀ပ္မန္႔ခ်္ ရဲ႕
" ေအာ္သံ " ထက္ျပင္းထန္တဲ့ လႈိင္းေတြ
နံရံမွာ အႀကိမ္ႀကိမ္ ရိုက္ခတ္ေနတာ
ကၽြန္ေတာ္ ႀကားခဲ့ဖူးတယ္ . . .
အဲဒီလို က်ိမ္စာေတြနဲ႔
ကၽြန္ေတာ္ ဖ်ားနာခဲ့ဖူးတယ္ . . . ။
နာမက်န္းတဲ့ ႏွင္းဆီတို႔ေရ
ေတာင္ပံ အစံုစံုရဲ႕
ေရႊေရာင္လႊမ္းတဲ့ အရပ္မွာ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ျဖတ္သြားျဖတ္လာမွ်သာ . . . ။
ေ၀းေ၀းကြာကြာ နီးကပ္သူမ်ားနဲ႔
နီးနီးကပ္ကပ္ ေ၀းကြာ သူတို႔ႀကားမွာ
အမွားျပင္ဆင္ခ်က္ ခပ္မ်ားမ်ားနဲ႔
မွင္နီ ခဏခဏ တားခံရသူ . . . ။
တဘ၀လံုး ေပးသြားသူေတြနဲ႔
တဘ၀စာ ရရွိသြားသူေတြရဲ႕
လမ္းဆံုတစ္ခု ကို
ရုပ္ရွင္တစ္ခုလို ထိုင္ႀကည့္ခဲ့သူ . . . ။
အဲဒီလိုလူရဲ႕ အျပန္လမ္းဟာ
တေငြ႕ေငြ႕ ခမ္းသြားတဲ့ မွတ္တမ္းတစ္ခုလို
ျငီးေငြ႕ဖြယ္ ဇတ္၀င္ခန္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမွာေပါ့ . . . ။
ရာဇ၀င္သစ္ကို ေရးလိုသူေတြရဲ႕
ေခ်ာင္က်က် စားပြဲမွာ
ကၽြန္ေတာ့္ကို လာရွာရင္
မ်က္ႏွာမ်ားတဲ့ သိုးမည္းတစ္ေကာင္အျဖစ္
ႀကယ္ေတြကို ခ်စ္ေနတာ ေတြ႕ရလိမ့္မယ္ . . . ။
( ၄ ) . . .
အခုဆို
ေလနီႀကမ္းေရ သမုဒယေတြ ပိုးထိုးခံရတဲ့
အေမရဲ႕ ဒုကၡအိုးေလး
ကိုယ္နိုင္သမွ်ကို ထမ္းျပီး
ကိုယ့္လမ္းကို ဆန္ရဦးမယ္ . . . ။
ဘာသာျပန္ရခက္သူ အျဖစ္
ေလာကႀကီးေရ ႀကိဳႏွင့္ေပေတာ့ . . . ။
ညီအကို မသိတသိ ေကာင္းကင္ရဲ႕
ႀကိဳးညွိခံထားရတဲ့ ရာသီမွာ
ငါ့ကို
လက္က်န္ စာရြတ္တစ္ရြတ္ အျဖစ္
ဆုတ္ျဖဲပစ္လိုက္ပါ . . . ။
ေစ်းတြက္ တြက္ေေနတဲ့
ယဥ္ေက်းမႈ ေစ်းကြက္ႀကီးထဲမွာ
ေဖာင္ဖ်က္ခဲ့သူတို႔ ဦးညြတ္ပါရေစ . . ။
ဗိုင္းငင္ဖို႔ရာ
လသာမွ တဲ့လား . . . ။
မိုးခါးေရ ေသာက္ျပီး
အေမာက္ေထာင္ႀကသူေတြ
နန္းတက္ေလမလား
ျငမ္းဖ်က္ေလမလား
ကမ္းလက္ေတြရဲ႕ မွာေျခြစကားကို
မနက္ျဖန္အထိ အထားခံရင္
ေတာ္လွျပီးေပါ့ . . . ။
ခပ္လြမ္းလြမ္း ရွိခဲ့ရင္
လြင္ျပင္ေတြ
ဆိပ္ကမ္းေတြ
ခ်ိဳင့္၀ွမ္းေတြ
( ပန္းျခံေတြလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ )
ျမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ ျမဴဆြယ္တာ ခံလိုက္ရတဲ့ လမ္းမေတြ
အေဟာင္းပံုထဲက အဖိုးတန္တဲ့ လက္ခုပ္သံေတြ
ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲ နစ္ေနတဲ့
ေရႊျဖစ္ ေငြျဖစ္ အသံေတြႀကားမွာ
အမည္မသိတဲ့ ပီတိေလးမ်ား ရွိေလမလားလို႔
ေျမြစြယ္က်ိဳး စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ ေတာတိုးႀကည့္မယ္ . . . ။
ကဗ်ာကမ္းနဖူးမွာ ယဥ္ယဥ္ေလး႐ႈးေနတဲ့ အလြမ္း႐ႈး
အၿမဲရြဲ႕ေနတဲ့ေကာင္
ဘယ္သူ႔စကားမွလည္း နားမေထာင္ခ်င္ဘူး..
အၿမဲေစာင္းေနတဲ့ေကာင္
ဘယ္သူအခ်ိဳးခ်ခ်
ကိုယ္က တည့္တည့္ေနမၿပခ်င္ဘူး…
ဘယ္ခြက္ထဲထည့္ထည့္
ကိုယ့္ပံုစံကလြဲၿပီး ဘယ္ပံုစံမွမထြက္ဘူး
ဘယ္ေပတံနဲ႔တိုင္းတိုင္း
ကိုယ္က ခပ္ရုိင္းရိုင္းပဲ ယဥ္ေက်းတတ္တယ္….
အရာရာကို
အေကာင္းၿမင္ဝါဒနဲ႔ ၾကည့္ႏိူင္ဖို႔အတြက္
နဲနဲေတာ့ ခက္ေနေသးတယ္
တခ်ိဳ႕အရာေတြကို
အဆိုးၿမင္ဝါဒနဲ႔ ၾကည့္ႏူိင္ဖို႔အတြက္
နဲနဲေတာ့ လြယ္ကူခဲ့တယ္….
ဘယ္သူသေဘာတူတူ မတူတူ
ကိုယ့္အယူနဲ႔ကိုယ္ ကြဲလြဲစြာေနထိုင္တယ္
လြဲမွားတယ္ပဲေၿပာေၿပာ
ကိုယ့္သေဘာနဲ႔ကိုယ္
ဘဝကို ဂ်စ္ပစီတေကာင္လိုက်င့္ခဲ့ၿပီး
စိတ္ေတြကို ဂ်စ္ပစီတေကာင္လိုလႊင့္ခဲ့တယ္….
ဟန္ေဆာင္ေနရမွ
အခ်ိဳးလွေနတတ္တဲ့ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းထဲမွာ
ကိုယ္က အရုိင္းေက်ာက္ခဲတလံုး
ဘယ္သူသံုးသံုး မသံုးသံုး
ကိုယ့္ႏွလံုးနဲ႔ကိုယ္ ကိုယ့္ထံုးကိုယ္မူတယ္….
လူရယ္လို႔ၿဖစ္လာကတည္းက
ကိုယ္က အားနည္းတဲ့ဘက္မွာ ေနသားက်ခဲ့တယ္
လက္ဖဝါးႏွစ္ဖက္နဲ႔ ရုံပြဲမၾကည့္တတ္ေပမယ့္
ႏွလံုးသားတစံုနဲ႔ေတာ့
အားနည္းသူကို ဝိုင္းကူရင္ခုန္ေပးတတ္ခဲ့ပါတယ္…
ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး
လူတိုင္းသံုးဖူးတဲ့ လက္သံုးစကား
လူတိုင္းလည္း ၾကားဖူးမွာေပါ့
လူတိုင္း တေယာက္တေနရာ
သူ႔အထာနဲ႔သူ ရူးသြပ္ေနၾကတယ္ဆိုတာ…....
ဒီေတာ့
ကိုယ္လည္း ကိုယ့္ရုးသြပ္မႈနဲ႔ကိုယ္
ကိုယ့္မာနအိုအိုေတြအေပၚ တြဲခိုေနေပ်ာ္ရုံေလာက္ပါ
တခ်ိဳ႕တဏွာရူး တခ်ိဳ႕အခ်စ္ရူး
တခ်ိဳ႕အာဏာရူး တခ်ိဳ႕ဥစၥာရူး
တခ်ိဳ႕ဘဝင္ရူး တခ်ိဳ႕….ရူး
တေဒါင့္တေနရာစီရူးေနၾကတဲ့ အရူးေလာကမွာ
ကိုယ္က တမ်ိဳးတဘာသာ ခပ္ဆန္းဆန္း
ကိုယ့္အၿမင္ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေတြေပၚမွာ
တစံုတရာကို ယဥ္ယဥ္ေလး လြမ္းေနတတ္တဲ့ေကာင္
ကဗ်ာကမ္းနဖူးမွာ ေတာင္ေတာင္ေၿမာက္ေၿမာက္ေတြးရင္း
ယဥ္ယဥ္ေလးရူးေနတဲ့ အလြမ္းရူး…………………………….။
Subscribe to:
Posts (Atom)